Vee beklediğimiz gün sonunda geldi. George Saunders'ın yeni romanı “Nöbet” DeliDolu etiketiyle raflarda yerini alıyor. Yaşayan en iyi kalemlerden Sunders deyince akan suları durduran okurlardansanız merak etmeyin bizi iyi bir roman bekliyor. Tüm tepkiler olumlu. Her zamanki gibi övgüler yağmur, dolu kıvamında. “İkna Ulusu”, “Aralığın Onu”, “Phil’in Dehşet Verici Kısa Saltanatı” derken her kitabıyla okurunu kendine hayran bırakan Saunders’ın etkisine henüz girmediyseniz de şanslısınız. Sizi bekleyen on bir şahane kitap var. “Nöbet” için meraklı ve heyecanlıyız dememek zor. Zira “Saunders’tan karanlık, komik ve sarsıcı bir soru: İnsan değişmek için ne kadar geç kalabilir?” cümlesiyle başlayan başlayan basın bülteni fazlasıyla merak uyandırıyor. Ayın en önemli kitabı olduğunun altını çizerek sakın ola ıskalamayın diyor ve pası bültene atıyorum. 
 

2017 Booker ödüllü George Saunders'ın yeni romanı Nöbet, ölüm döşeğindeki güçlü bir petrol patronu ile ona son anlarında eşlik etmekle görevli Jill ''Bebek'' Blaine'i karşı karşıya getiren karanlık, komik ve sarsıcı bir roman. 
 

Ölmek üzere olanlara huzur vermekle görevli bir ruh olan Jill, bu kez 87 yaşındaki K. J. Boone'un son saatlerine tanıklık eder. Ancak geçmişten gelen beklenmedik bir ziyaretçi ve peş peşe ortaya çıkan başka ruhlar, Boone'un başarı hikâyesinin ardındaki karanlık mirası görünür kılınca, bu son nöbet basit bir vedadan çok daha büyük bir hesaplaşmaya dönüşür.
 

Hayatı boyunca ilerleme ve başarı adına yaptıklarından kuşku duymayan Boone, iklim krizinin büyümesindeki rolüyle yüzleşmek zorunda kalırken Jill de merhamet ile yargı, teselli ile adalet arasındaki sınırları sorgulamaya başlar. 
 

Arafta ile ölüm ve öte dünya fikrini kendine özgü bir hayal gücüyle işleyen Saunders, Nöbet'te bu dünyayı günümüzün en yakıcı meselelerinden biri olan iklim kriziyle buluşturuyor. Jill'in ölülerin anıları ve yaşamları arasında dolaşan anlatımı; grotesk ayrıntılar, kara mizah ve dokunaklı anlarla iç içe geçerken, Saunders büyük ahlaki soruları şaşırtıcı bir hafiflik ve insani sıcaklıkla ele alıyor. 
 

Nöbet, bir insanın hayatının sonunda kendisiyle yüzleşip yüzleşemeyeceğini ve belki de en önemlisi, değişmek için gerçekten hiçbir zaman geç olup olmadığını soruyor.
 

“Saunders bu sınır tanımayan yapıtıyla kendini bile aşıyor.”
Publishers Weekly

Nöbet / George Saunders
Orijinal Adı: Vigil
Türkçeleştiren : Arif Cem Ünver
Türü : Roman
184 sayfa
500 TL

M. K. Perker’in ilk kez 2016’da yayımlanan Büyüklere Masallar kitabı, 10. yılına özel edisyonuyla KaraKarga Yayınları’ndan çıktı. Perker, çizgileriyle anlattığı kısa öykülerde yalnızlık, karşılaşmalar ve hayatın beklenmedik yönlerini kendine özgü bir mizahla ele alıyor.
 

Büyüklere Masallar, okuru gündelik görünen anların içinden çıkan şaşırtıcı hikâyelerle buluşturuyor. Perker’in kısa anlatımları ve çizimleri, kimi zaman hüzünlü, kimi zaman ironik bir bakışla insan ilişkilerine odaklanıyor.
 

İlk iki baskısı 2016’da yayımlanan kitap, 10. Yıla özel baskısıyla yeniden raflarda.

Arka Kapak Yazısı:
“Kısa öyküleri hep sevmişimdir. Kısa, fantastik öyküleri daha çok severim. Hele bu kısa öyküler resimli roman olarak yayınlanmışsa bayılırım. Evet, sevgili M. K. Perker, bu kitapta son derece zor bir işi keyifli bir hale getirmiş. On iki karede bize olağanüstü hikayeler anlatıyor. Hayatın içinden derlenmiş, hayatın sırlarıyla efsunlanmış sıra dışı hikayeler. Kısa öykünün sırrı, çarpıcılığındadır. Hikaye sona erdiğinde, şahane bir masal dinlemiş gibi öylece kalırsınız. O öylece kaldığınız anda, bütün hikayeyi bir kez daha düşünürsünüz. “Öyle miydi? Yok yahu aslında yazar-çizer bize şunu demek istemişti.” diye. Perker işte okuruna bunları hissettiriyor, bunları düşündürtüyor. Evet, Perker, sadece ülkemizde değil dünyadaki en önemli çizgi romancılardan biri. Onun çizgilerinde sadece mizah, sadece ironi yok, aynı zamanda hem edebiyat, hem de sinema var. Onun kalemi, bizlere hayatın ve sanatın derinliklerinde benzersiz bir yolculuk vaat ediyor.”
Ahmet Ümit

Büyüklere Masallar – Özel Edisyon / M.K. Perker
Türü: Çizgi Roman
Yayınevi: KaraKarga Yayınları
Sayfa Sayısı: 72
Fiyatı: 700 TL

Dr. Esra Çavuşoğlu, Ayık Kafa’da sağlığa “şikâyet ortaya çıktığında müdahale etmek” yerine bedeni önceden tanımak, değişimleri izlemek ve kök nedenleri anlamak üzerinden bakıyor. Dünyanın farklı ülkelerinden hekim ve bilim insanlarıyla yaptığı görüşmeleri bir araya getiren kitap; sağlıklı yaş almanın güncel bilimsel tartışmalarına kapsamlı bir pencere açıyor.
 

Dr. Esra Çavuşoğlu’nun yeni kitabı Ayık Kafa, Destek Yayınları etiketiyle okurla buluşuyor. Kendi bağımlılıktan çıkış ve iyileşme deneyiminin ardından fonksiyonel tıp, nörobilim, biohacking ve longevity alanlarına yönelen Çavuşoğlu, yıllardır Ayık Kafa podcast’inde konuştuğu uzmanlardan edindiği bilgileri, araştırmalarını ve kendi deneyimlerini bu kitapta bir araya getiriyor.
 

Kitabın çıkış noktası, sağlık anlayışına yöneltilen temel bir soru: Neden harekete geçmek için hastalanmayı bekliyoruz? Çavuşoğlu, kronik hastalıkların önemli bir bölümünün belirtiler ortaya çıkmadan yıllar önce gelişmeye başlayabildiğine dikkat çekerek, sağlığı yalnızca “hastalığın yokluğu” olarak gören reaktif yaklaşımın karşısına önleyici ve kişiye özgü bir bakış koyuyor. Kitabın temel önermesini ise “Sağlık, kırılmayı beklemek değil; kırılmadan önce müdahale edebilmektir” sözleriyle ifade ediyor.
 

Ayık Kafa’yı benzer sağlık kitaplarından ayıran yönlerden biri, tek bir yöntemi ya da reçeteyi savunmaması. Hormonlardan beslenmeye, bağırsak sağlığından çevresel maruziyetlere; uyku, menopoz ve metabolizmadan longevity bilimine, rejeneratif tıp ve yeni sağlık teknolojilerine kadar geniş bir alan, farklı uzmanların görüşleri üzerinden ele alınıyor. Çavuşoğlu’nun yaklaşımı ise net: Okura “şunu yap, bunu yapma” demek yerine, kendi biyolojisini tanıyabileceği ve sağlık kararlarını daha bilinçli verebileceği bir düşünme zemini oluşturmak.
 

Kitap aynı zamanda “uzun yaşamak” ile “sağlıklı yaş almak” arasındaki farkı merkeze taşıyor. Longevity’yi ölümsüzlük arayışı olarak değil, yaşamın mümkün olduğunca fazla yılını güçlü, enerjik, zinde ve zihinsel olarak berrak geçirebilme hedefi olarak ele alıyor.
 

Teknoloji ve yeni tedavilere eleştirel bir mesafeyi de koruyan Çavuşoğlu, verinin ve teknolojinin bedenin önüne geçirilmemesi gerektiğini vurguluyor. Kitapta yer alan sağlık, tedavi ve uygulamalara ilişkin görüşlerin konuk uzmanlara ait olduğu ve kişisel tıbbi öneri niteliği taşımadığı da özellikle belirtiliyor.
 

Dr. Esra Çavuşoğlu’nun Ayık Kafa adlı yeni kitabı, Destek Yayınları etiketiyle raflarda.

ARKA KAPAK YAZISI
Dr. ESRA ÇAVUŞOĞLU PhD
 

Bu kitap tek bir doğru sunmuyor. Sana düşünmeyi, sorgulamayı ve kendi biyolojini okumayı öğretmeye çalışıyor.
 

Sağlık hakkında her gün yeni bir gerçek söyleniyor; ertesi gün bir başkası onu çürütüyor.
 

Peki bu bilgi kalabalığında neye güveneceksiniz?
 

Esra Çavuşoğlu dünyanın önde gelen bilim insanlarıyla yaptığı söyleşilerden, kendi iyileşme yolculuğundan ve bilimsel araştırmalardan süzdüğü bilgileri bir araya getirerek sağlıkla ilgili ezberleri bozan güçlü bir rehber sunuyor.
 

Longevity’den fonksiyonel tıbba, hormonlardan beyin sağlığına uzanan Ayık Kafa, size yalnızca daha uzun yaşamanın yollarını anlatmıyor; bedeninizi anlamayı, değişen dünyaya uyumlanmayı, doğru soruları sormayı ve sağlığınızın sorumluluğunu üstlenmeyi öneriyor.  Çünkü asıl mesele yalnızca uzun yaşamak değil; hayatın son anına kadar iyi yaşayabilmektir.

Ayık Kafa / Esra Çavuşoğlu
Zihnini Sislerden Kurtar
Tür: Güncel
Yayınevi: Destek Yayınları
Sayfa: 544
Fiyatı: 880 TL

Tayvanlı yazar Jiu Ba Dao, Aşk Demlenirken’de bir kafede çalışan lise öğrencisi Si-Ying’in ilk aşkını, karşılıksız duygularını ve zamanla değişen ilişkilerini anlatıyor. Kahve dükkânının renkli karakterleri etrafında gelişen roman, gençlik, arkadaşlık ve aşkı mizahi ve sıcak bir dille ele alıyor.
 

Bazen aşk, doğru kişiyi bulmak değil, kimi beklediğini anlamaktır.
 

Jiu Ba Dao’nun Aşk Demlenirken adlı romanı, Feyzanur Öner’in çevirisiyle Athica etiketiyle Türkçeye kazandırılan hikâye, 2000 yılında Tayvan’ın Hsinchu kentinde, lise son sınıf öğrencisi Si-Ying’in yarı zamanlı çalışmaya başladığı “Aşk Demlenirken” adlı küçük bir kahve dükkânında başlıyor.
 

Kahve yapmayı bile bilmeden işe başlayan Si-Ying’in çevresi kısa sürede birbirinden renkli insanlarla doluyor: Müşterilerin istediği her türlü kahveyi hazırlayabilen sıra dışı barista Albus, gizemli Patron Hanım ve Si-Ying’in ilk görüşte âşık olduğu Ze-Yu… Ancak genç kız “doğru kişiyi” beklediğini düşünürken hayat, karşısına aşkın hiç hesapta olmayan başka ihtimallerini çıkarıyor.
 

Aşk Demlenirken, klasik bir aşk hikâyesinin kalıplarıyla yetinmiyor. Jiu Ba Dao; ilk aşkı, karşılıksız duyguları, arkadaşlığı ve büyümeyi absürt mizah ve gündelik hayatın canlılığıyla iç içe geçiriyor. Romanın asıl meselesi ise daha en başında ortaya çıkıyor: İnsan bazen aradığı mutluluğun çok uzağında olmadığını ancak kendisini ve gerçekte kimi beklediğini anladığında fark ediyor.
 

Kahve, roman boyunca yalnızca bir dekor değil; insanların birbirine yaklaşmasının, beklemenin ve duyguların yavaş yavaş demlenmesinin de parçasına dönüşüyor. Çünkü bazı aşklar ilk bakışta başlamıyor; insanın yanı başında, fark edilmek için kendi zamanını bekliyor.

Arka Kapak Yazısı:
Her kahvenin bir ruhu, her kalbin beklediği özel bir kişi vardır.
 

Üniversite öğrencisi Si-Ying, yarı zamanlı olarak küçük bir kahve dükkânında çalışmaktadır. Çeşit çeşit kahvelerin ve nefis tatların servis edildiği bu sıcak mekâna her gün farklı insanlar gelir: Öğrenciler, profesörler ve sessizce tek başına oturan müşteriler… Her biri bambaşka bir nedenle oradadır. Kimisi yalnızca iyi bir fincan kahve, kimisi aşk, kimisi ise hayattan ikinci bir şans arar.
 

Kahve kokusuna karışan duygular arasında Si-Ying de yavaş yavaş kendi kalbinin sesini duymaya başlar. Üniversiteye dair hayaller kurarken çevresindeki insanların yaşamlarına tanıklık eder ve bazen en sıradan karşılaşmaların bile bir insanın kaderini değiştirebileceğini keşfeder.
 

Ne de olsa beklemek, bazen kendini bulmanın yeni bir yoludur…
 

Aşk Demlenirken / Jiu Ba Dao
Orijinal Adı: Cafe.Waiting. Love
Japoncadan Çeviren: Feyzanur Öner
Türü: Edebiyat/Roman
Yayınevi: Athica Yayınları
Sayfa Sayısı: 344
Fiyatı: 420 TL

Yaz dönemi sinema salonları için korku/gerilim şölenine dönüşür. İsterse kötü olsun yeter ki korku olsun diyerek kemik bir kitleyi salonlara çekmek isteyen sinemaların tercihi de hep kötüdür. Ev sineması için üretilmiş filmleri bile gördüğümüz bir vasatlığa ulaşır. Bu dönemin sonunda şaşırtıcı bir filme denk gelmek o yüzden ilginç oldu. Bilerek mi oldu bilinmez ama 11 Eylül itibariyle vizyona giren “The Bay / Kanlı Körfez” köpekbalığı terörü filmi gibi görünse de bambaşka bir noktadan işleyerek konulan türkçe adıyla alakası olmadığını da gösteriyor. Adına kanıp izleyecekleri adeta tokatlayacak film beklentilerin çok uzağına konuşlanıyor.
 

Dağıtımcılar nerden bulmuş, kimin aklına gelmiş sorularını sorduran “The Bay” küçük ölçekli bir film. Yönetmen koltuğunda hiç duymadığımız bir isim, Phil Volken oturuyor. İki kısa filmin ardından ilk uzun metraj sınavını 2012’de “Garbage” ile vermiş Volken. Festivallerde gezinen komedi dört ödülle taçlanmış ama kim izlemiş bilmiyoruz. Beş yıl sonra tür harmanı “Extortion” ile nispeten daha iyi iş çıkarmış. 2018’de kısa metraj “Martyrdom” ile beklediği ilgiyi görememiş. Sonrası suya ilgi desek yeridir. 2024’de suç gerilimi “Dead Sea” ile girdiği sulara iki yıl sonra “The Bay” ile yeniden girmiş. Bu kez dört oyunculu küçük bütçeli bir filmle dönmüş suya. Oyuncu kadrosunu da kolayca toparlamış olmalı. Zira Francesca Eastwood ile sevgilisi Alexander Wraith başrolleri kapmış. Onlara Dani Oliveros ve Ta'imua eşlik ediyor. Bir de küçük bir tekne.
 

Son derece klişe bir konusu var “Kanlı Körfez”in. Taylan’da bir düğüne katılan iki arkadaş ile tanışıyoruz: Emma ve Lani. İkilinin gezi planlarının değişmesini ise Emma ile flört eden Mandal bozuyor. Buraya kadar gelmişken kaplan köpekbalıklarının yaşadığı gizli bir körfezde tekne turu atmadan dönmemeliler. Mandal’ın rehberliğinde çıktıkları turda elbette bir aksilik olur ve motor bozulur. Teknenin su alması da cabası olur. Tam da köpekbalıklarının agresif oldukları dönemde alanlarının ortasında kalması işi hayatta kalma mücadelesine çevirir.
 

Bunca klişeyle başlayan Volken’in seyircinin artık şov başlasın köpekbalığı saldırsın diye düşündüğü anda yaptığı ise şaşırtıcı. Köpekbalıklarının saldırdığı kanlı bir gerilim yerine onların yanında olan bilgi veren bir tavır takınıyor. Teknik imkanların ve paranın yetersizliğinden midir bilmiyoruz ama minareye göre doğru kılıfı hazırlamış Volken. Mandal’ın verdiği bilgilerle birlikte kimin daha canavar olduğu sorgulanıyor. Köpekbalığı saldırmaz diyor “The Bay”. Saldıran, yaralayan, zarar veren insandır. Dolayısıyla ortada gezinen köpekbalıkları var sadece. Saldırıp kopardıkları bir şey yok. Haliyle çok kanlı bir sahne de yok. Tekne batarken bile bir tehdit halini almıyorlar. Denizin ortasında batmak üzere dört kişi olmaları daha büyük tehdit. Volken de bu hayatta kalma mücadelesini dörtlü üzerinden kuruyor. Ölüm gelecekse köpekbalıklarından değil kurtulmak üzere birbirlerine karşı ne kadar ileri gideceklerinden gelecek. Vasat senaryo bazen kamu spotuna kayarken bazen mantığın dışına çıkıyor ama fazla sarkmadan ilgiyi diri tutmayı başarıyor Volken. Zira bir köpekbalığı terörü filminde yaptığı bu ters köşe tercihi ne kadar sürdüreceğini merak ediyor insan. Ki bu konuda da harika tercihlerle çok iyi bir final yaparak alkışı hak ediyor.
 

87 dakikaya olabildiğince az köpekbalığı ve kan sığdıran “The Bay”, asıl canavarın insan olduğunu anlatarak köpekbalıklarına saygılı davranarak beklentilerin çok uzağında seyreden eleştirel bir seyirlik. Körfezdeki kanın müsebbinin köpekbalığı olmadığı bilerek izlemenizde fayda var. Adına aldananların yarım saat bile dayanması mucize olur. 

Başar Başarır yeni romanı Beni Bir Temiz Dövseler ile okura hem iyi vakit geçirmeyi hem de hayata dair çok şey öğrenmeyi vaat ediyor. Mizahı, fantastiği ve tarih merakını, eskimiş bir evliliğin ve acılaşmış bir ilişkinin hazin hikâyesiyle bir araya getiren roman, eylül ayında Can Yayınları etiketiyle raflarda!
 

Gençlikten yaşlılığa ömür saklamalıymış, bilemedim, dedi kadın. Kütük eskidi şimdi. Ecel yastığına koydum başımı. Halime bak nispet al evladım. Hayat dediğin bu panayır çok sürmez geçer.
 

Üniversiteden ihraç edilmiş, hayata küsmüş bir tarihçi olan Feridun, evliliğinin ağırlığı altında ezilen Elvan, boşanmanın eşiğindeki Nesrin, aç ve açıkgözlü bacanak Ayhan ve ölümle inatlaşan kayınvalide Hayret Hanım… İstanbul’un yokuşları, sahafları, mezarlıkları ve unutulmuş hikâyeleri arasında dolaşan bu tuhaf aile, geçmişle bugün arasındaki ince çizgide yürürken sürekli kendi ilişkileri ve yaralarıyla yüzleşmek zorunda kalır.
 

Feridun’un Hayret Hanım’dan işittiği, Rumeli Hisarı’nda geçmişe açılan gizemli kapıyı arama serüveniyle başlayan roman, çok geçmeden evliliğe, karıkoca çatışmalarına ve tarihe dair sıra dışı bir yolculuğa dönüşür. Feridun bu yolda çok şey kaybedecek ama bir kız evlat kazanacaktır.
 

Bazen insanın geçmişe dönmek istemesinin sebebi, kendi kişisel tarihini temize çekmektir.
 

Yeni romanında pişmanlıkların, kaçırılmış fırsatların, aile bağlarının ve eskimiş evliliklerin hikâyesine odaklanan Başarır; mizahla hüznü, fantastikle gündelik hayatı ustalıkla bir araya getirirken, okuru İstanbul’un ve Roma’nın el değmemiş katmanlarında gezdiriyor. 
 

Beni Bir Temiz Dövseler'in satırları arasında nefes kesen bir yolculuğa çıkacak, Nâzım Hikmet, Suavi Sonar, Sadun Boro ve daha nice tanıdık simayla karşılaşacak, bazen hüzünlenecek ama çok şey öğrenirken aynı zamanda çok eğleneceksiniz!
 

#geçmiş #zaman #tarih #aile #evlilik #şehir #hayalkırıklığı #roma #istanbul

Beni Bir Temiz Dövseler / Başar Başarır  
Dizi: Çağdaş
Tür: Roman
Yayınevi: Can Yayınları
Sayfa Sayısı: 335
Fiyatı: 500 TL

Eray Aydın’ın romanı Cam Kafeste 7 Soytarı, polisiye, psikolojik gerilim ve kara mizahı bir araya getirerek okuru gerçek ile delilik arasındaki sınırların bulanıklaştığı özgün bir anlatı dünyasına davet ediyor.
 

Cam Kafeste 7 Soytarı, klasik suç romanı kalıplarını absürt mizah ve güçlü bir anlatıcı sesiyle yeniden yorumluyor. Cinayet, intikam, sanat, aşk ve insan zihninin karanlık yönleri etrafında şekillenen roman; yalnızca “Ne oldu?” sorusunun değil, “Gerçek kimin anlattığıdır?” sorusunun da peşine düşüyor.
 

Eray Aydın, trajik olayların ortasına yerleştirdiği alaycı ve kendine özgü mizahla gerilimin ağırlığını sürekli dönüştürüyor. Kusurlu, sıra dışı ve güvenilmez karakterlerin dünyasını hızlı diyaloglar, beklenmedik geçişler ve sinematografik sahnelerle kuran yazar, okuru hem tedirgin eden hem de güldüren bir anlatım benimsiyor.
 

Suç dünyasından sanat çevrelerine, çocukluk travmalarından saplantılı ilişkilere uzanan roman; delilik ile deha, suçlu ile kurban, adalet ile intikam arasındaki çizgileri sorguluyor. Hikâye ilerledikçe görünenle gerçek arasındaki mesafe açılıyor; her yeni anlatı, okurun bildiğini sandığı şeyleri yeniden değerlendirmesine neden oluyor.
 

Katmanlı kurgusu, karanlık atmosferi ve ironik diliyle dikkat çeken Cam Kafeste 7 Soytarı, türler arasında dolaşan, temposunu kaybetmeyen ve okurla oyun kuran sıra dışı bir roman olarak Destek Yayınları etiketiyle yayımlandı.

Arka Kapak Yazısı:
Bu hikâyede kimse göründüğü kişi değil. Anlatıcısı bile.
Bazı insanlar yüzlerini saklar.
Bazıları geçmişlerini.
Bazıları ise deliliklerini.
Ahmet Duman hangisini sakladığını artık kendisi de bilmiyordu.
 

Eski bir gazeteci, başarısız bir yazar ve herkesin kaçtığı bir akıl hastası olarak, dünyanın en gizemli sanatçısı Peyami Recai Son’dan aldığı o mektupla hayata tutundu. Yüzünü yıllardır bir maskenin ardına gizleyen bu dâhi, kendi yaşamöyküsünü yazması için Ahmet Duman’ı seçmişti.
 

Ne var ki bu hikâye daha başlamadan tekinsiz bir karanlığa gömüldü. Peyami’nin zihni, Ahmet’in henüz hazır olmadığı ölümcül bir labirentti.
 

Geride ise binlerce cevapsız soru bırakan bir yangın, cam duvarların ardına hapsolmuş bir adam ve anlamı ancak kanla çözülebilecek 7 soytarı kaldı.
 

Ahmet artık sadece bir biyografi yazmıyordu; kendi zihninin labirentinde bir katilin ayak izlerini sürüyordu.
 

Peki ya en büyük delilik, kafanın içindeki seslere inanmak değil de gerçeğin ta kendisiyse?

Cam Kafeste 7 Soytarı / Eray Aydın
Türü: Roman
Yayınevi: Destek Yayınları
Sayfa Sayısı: 264
Fiyatı: 380 TL

Gazeteci, yazar ve televizyon programcısı Faruk Aksoy, yeni romanı Batiada Osmanlı’dan Avrupa’ya uzanan tarihsel bir dönemi, yarım kalmış bir aşkın izleri üzerinden anlatıyor. Gerçek kişilerden ve tarihsel gelişmelerden beslenen roman, Destek Yayınları etiketiyle okurla buluşuyor.
 

Batia, Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminden Birinci Dünya Savaşı’nın karanlık yıllarına uzanan geniş bir tarihsel zeminde ilerliyor. Romanın merkezinde, Osmanlı demiryollarının yapımında önemli görevler üstlenen Alman mühendis Heinrich August Meissner ile Heidelberg’de yaşayan genç terzi Batia’nın yolları kesişen hayatları yer alıyor.
 

Faruk Aksoy, Hicaz ve Bağdat demiryolları üzerinden şekillenen siyasi hesapları, iki imparatorluk arasındaki ilişkileri, savaşın yaklaşan ayak seslerini ve farklı coğrafyalara savrulan insanları büyük bir aşk hikâyesinin çevresinde buluşturuyor. Ancak Batia, tarihsel olayları sıralayan bir dönem romanı olmanın ötesine geçerek tarihin kayda almadığı duygulara, tamamlanmamış hayatlara ve kuşaklar boyunca taşınan kayıplara odaklanıyor.
 

Şiirsel ve güçlü betimlemelerle ilerleyen roman; Viyana’dan Prag’a, İstanbul’dan Şam, Medine, Bağdat ve Mezopotamya’ya uzanan sinematografik bir dünya kuruyor. Aksoy’un gazetecilikten gelen ayrıntı dikkati, tarihsel gerçeklikle kurmacayı inandırıcı bir zeminde buluştururken anlatının duygusal merkezini aşk, vicdan, aidiyet ve insanın kendi seçimleriyle yüzleşmesi oluşturuyor.
 

Tarihin döşediği raylarda birbirine yaklaşan fakat aynı istasyonda buluşamayan hayatları anlatan Batia, savaşların ve büyük siyasi projelerin gölgesinde kalan insan hikâyelerine edebiyatın içinden bakıyor.
Faruk Aksoy’un tarih, aşk ve insanlık hâllerini etkileyici bir anlatımla bir araya getirdiği Batia, Destek Yayınları etiketiyle raflardaki yerini aldı.

Arka Kapak Yazısı:
TARİHİN DÖŞEDİĞİ RAYLARDA, AŞKIN VARACAĞI BİR İSTASYON YOKTU.
 

“Sevgili Jantis... Yüreğimi dağlayan, Batia’yı harlayan o kızgın rayları kara yazılar gibi çöle sererken, meğer kendi kaderimi yazıyormuşum. Tanrı’ya inanmadığı için kadere inanan Batia’ya mahcup oluyorum. Dilimde ezberlenmemiş dualarla Ayasofya’nın göğüne bakıyorum.”
 

Osmanlı topraklarını baştan başa örecek demiryollarının başmühendisi Heinrich August Meissner, İstanbul’dan Şam’a, Medine’den Bağdat’a uzanan raylarla iki imparatorluğun hayallerini birbirine bağlarken, Heidelberg’deki küçük bir terzi dükkânında Batia’yla karşılaşır.
 

Batia evli bir Yahudi’dir, Heinrich ise çok geçmeden yeniden İstanbul’a, ardından çöllere dönmek zorundadır. Birlikte geçirdikleri kısacık zamanın ardından geriye iki bakır bileklik, ulaştırılması imkânsız mektuplar ve ömür boyu taşınacak bir aşk kalır.
 

İmparatorluklar yıkılır, savaşlar çıkar, sınırlar değişir... Heinrich’in bir zamanlar insanları kavuşturacağına inandığı o raylar, zamanla onları ayıran acımasız bir tarihin şahidine dönüşecektir.
 

Batia / Faruk Aksoy
Türü: Roman
Yayınevi: Destek Yayınları
Sayfa Sayısı: 296
Fiyatı: 400 TL

1964 yılında Long Island sahilinde bir balıkçının 2,5 tonluk bir büyük beyaz köpek balığı yakaladığı gibi gayet normal bir haber sinema tarihini değiştirdi. Haberi okuyup ya tersi olursa diye düşünen biri vardı: Peter Benchley. İnsanlara saldıran bir köpek balığının yarattığı terörü anlatan romanı “Jaws” çıkar çıkmaz büyük başarı yakaladı. Bir yıl sonra Carl Gottlieb ile birlikte yazdıkları senaryo sinema tarihi için bir dönüm noktası olacaktı. Genç bir yönetmenin, Steven Spielberg’in ellerinde daha da büyüyecekti. O dönem için en ölü dönemde, yaz sezonunda gösterime girmesi de şaşılacak şeydi. Yoğun bir reklam kampanyasıyla 20 Haziran 1975’te çıktığı gişede rekorlar kırarak sonunda "blockbuster" terimini doğuracak kadar başarı kazandı. “Jaws”ın sinemada yarattığı etki o kadar büyük ki halen devam eden benzerlerini doğuruyor. Her yıl mutlaka en az on örneğini seyrettiğimiz köpek balığı filmlerine dair bu küçük bilgiden sonra gelelim filmimize. Amazon Prime Video’nun 29 Temmuz itibariyle kataloğuna eklediği “The Devil's Mouth” sivri dişli canavarların yarattığı terörü yenilemek üzere geldi. 

“Şeytan'ın Ağzı” adını alarak gelen filmin kadrosu korku/gerilim türünü sevenlerin aşina olduğu isimlerden oluşuyor. Senaryoda bir ikilinin, Aja Gabel ve Myung Joh Wesner’in imzaları var. Gabel, 2020 yapımı “Little Fish / Küçük Balık”ın uyarlama senaryosuna attığı imza dışında pek bilinen ya da türe hakim bir isim değil. İşin psikolojik yönünü doğrulamak için kalem tuttuğu ortada. Wesner içinde aynı şeyi söylemek mümkün. Onun da diziler dışında bir tecrübesi yok. Yönetmen koltuğundaysa türe hakim bir isim, Jeff Wadlow oturuyor. İlk filmine 2005 yılında “Cry Wolf – E-Katil” ile imza atan Wadlow, üç yıl sonra dövüş sporloru filmi “Never Back Down / Asla Pes Etme” ile dönerek herkesi şaşırtmıştı. Beş yıl sonra “Kick-Ass 2” ile iyi iş çıkararak adını duyurması kendisini bir Netflix yapımında bulmasını sağlamıştı. 2016 yapımı “True Memoirs of an International Assassin” vasat bir netflix işi olmakla kalmıyor Wadlow’un yerini de sorguluyordu. 2018’de “Truth or Dare / Doğruluk mu Cesaret mi?” ile yeniden korku/gerilime yaptığı dönüşü iki yıl sonra “Fantasy Island” ile perçinledi. 2022’de yine Netflix için “The Curse of Bridge Hollow”u çekmesi de pek fayda etmedi. Bildik formülü uygulayan formüle filmlerin yönetmeni yaftasını 2024’de “Imaginary / Hayali” ile alan Wadlow yine bir formüle filmde motor diyor. Gelelim oyuncu kadrosuna. Sekiz kişilik bir cast var karşımızda. Korku gerilim izleyicisinin sevdiği sarışınlardan Kathryn Newton filmin hem başrolü hem de konunun tetikleyicisi. 2020 yapımı “Freaky / Sıra Dışı”ndan bu yana türün ihtiyacı olan sarışın afet rolünü üstlenmiş durumda. Ona “To All the Boys / Sevdiğim Tüm Erkeklere” serisiyle genç yetişkin dizi ve filmlerinin yıldız isimlerinden biri haline gelen Lana Condor eşlik ediyor. Nico Hiraga, Gavin Casalegno ve Tommi Rose da kadronun benzer yollardan geçen tamamlayıcıları. Genç sinemaseverler için gayet ilgi çekici bir kadro yani diyerek geçelim filme.

Konuyu Amazon Prime Video’dan ödünç alalım: “Beş arkadaş, gerçek hayata atılmadan önce son bir macera yaşamak için Tayland'daki Şeytanın Ağzı mağara sistemini keşfe çıkar. Ama çok geçmeden su altında hızlı, sessiz ve ölümcül bir şeyin peşlerinde olduğunu fark ederler. Boğucu karanlıkta güven yok olur, panik artar ve her yanlış adım hayatta kalma mücadelesine dönüşür.” Niye böyle bir maceraya atılıyorlar derseniz Sara’nın kaybettiği babasına yakın hissetme çabası. Babasının daha önce gezip anlattığı yerleri gezmek istiyor. Filmin özgün kısmı bundan ibaret. Gerisi beş kişilik grubun beklenen klişelerle savrulmasına çıkıyor. Elbette iki yakın arkadaş Sara ve Max arasında bir tartışma çıkar. Elbette grubun geri kalanı onlara ayak uydurmakta zorlanır. Bir şekilde o mağaraya ulaşıldığında da klişeler devreye girer. Mağarayı gezmek için iki yol vardır. Biri çok kolaydır. Diğer yol tehlikeli ve yasaktır. Bir korku/gerilim filminde olduğumuz için rehbere baskı yapılır ve yasaklar delinir. Filmin kusurları da bu sıralarda başlar. “The Devil's Mouth” beklenen köpekbalığı terörünü başlatmak için çok bekliyor. Kolaycı, sıradan ve klişe giriş için çok vakit harcıyor Wadlow. Vasat senaryonun sonrasında en azından biraz hızlanarak açıkları kapatmasını bekliyoruz ama nafile. Mağarada olmaması gereken Köpekbalığı için gerekli açıklamalar yapıldıktan sonra kedi fare oyununu izlememiz gerekiyor. Lakin film bir türlü o havayı yakalayamıyor. Her şeyin çok sıradan olduğunu düşünüyoruz. Daha da kötüsü bunun bir film olduğunu o kadar çok hissediyoruz ki kim ölmüş kim kalmış umurumuzda olmuyor. Bunda saldırı sahnelerinin kötü olmasının da payı var. Kan yok, gerilim yok, kıyasıya bir mücadele yok. Bir zorluk seviyesi de yok. Sahicilik duygusundan uzakta sadece ekrana bakar halde ne kadar izleyebilirsek o kadar dayanıyoruz. Rehberin “mağaraya saygı göster” cümlesini tekrarlamasına rağmen hiçbir anlamının olmaması kadar anlamsızlık fışkırıyor her yerden. Bir şekilde o mağaraya gidilmiş ve bir köpekbalığı saldırısı ile karşı karşıya kalınmışsa olacaklar bellidir. Atla deve değil. Teker teker gelir saldırır. Karakterler bağırıp çağırıp çığlık atar. Bunu her karakter için tekrarladınız mı finali görürsünüz. Bu kadar basittir ama “Şeytan'ın Ağzı” için bunu söylemek mümkün değil.

Bunca klişeyle yola çıkan filmin bu kadar kötü olmasını anlamak mümkün değil. En azından türün gereklerini yerine getirerek izlenir kılabilecek bir yönetmenlik yok ortada. Oyuncuların çabası da pek yok. Zaten enerjileri de bir hayli düşük. Filmin bu kadar kötü olmasının sebebi de öyle ortaya çıkıyor. Öylesine toplanıp öylesine çekip geçmişler. O halde seyirciye düşen de öylesine pas geçmek ve unutmak. Öldürecek 106 dakikası olanlar içinse yapacak bir şey yok.

Nisan 2024'te Kuzey Carolina'daki Lumber River State Park'ta bir kadın ateşli silah yarasıyla ölü bulundu. Resmi makamlar ölümü intihar olarak kaydetti. Boşanma hazırlığında olduğu ortaya çıkan bir kadındı Mica Miller. Ölümünün yarattığı soru işaretleri büyürken, ailesinin verdiği tepki ile dünyanın duyduğu öyküye dönüştü. Soru işaretleri halen sürerken Netflix belgeseli konuyu derleyip toparlayıp önümüze koydu.

26 Ağustos itibariyle ekranlara gelen üç bölümlük dizi Mica Miller’ın öyküsünü anlatırken gerçeklerin de peşinden koşuyor. Yönetmen koltuğunda tanıdığımız bir ikili var. 2023 yapımı “Murdaugh Murders: A Southern Scandal / Murdaugh Cinayetleri: Güney Carolina’da Bir Skandal” ve 2025 yapımı “American Murder: Gabby Petito”ya imza atan Michael Gasparro ile Julia Willoughby Nason henüz dumanı üstünde olayı anlatmaya soyunmuşlar.
 

Çocukluğundan itibaren paylaşımcı ruhu ve enerjisiyle dikkat çeken bir kadın var karşımızda: Mica Miller. Erken yaşlardan itibaren kendini tanrıya, isaya ve kliseye adayan bir ruh. Her daim mutlu görünen bir kadın. Yaşıtı bir erkekle evlenip her şeyi tamamladı derken Güney Karolina'daki Solid Rock Kilisesi’ne gitmesiyle her şey değişiyor. Bu sayede pastör John-Paul Miller ile tanışıyoruz. Tanışmaz olaydık dedirten pastör ile Mica’nın gizli ilişkilerinin ortaya çıkması sonrası evliliğe kadar giden yolunda her şey normal diyebiliriz. Sonrası, işte o sonrası sinir bozucu şeylerin, darbelerin peş peşe geldiği bir kabus adeta. Pastörün din kisvesi altında, vaazlarında da sık sık işlediği gibi kadınları erkeğin hizmetine sunulmuş oyuncaklar gibi görmesiyle izleyiciyi beyninden vurulmuşa çevirecek şeyler yağmur gibi yağıyor. JP’nin bitmek bilmez şehveti, Mica’nın üzerine sürekli giden kontrol manyaklığı, say say bitmiyor.
 

Her kadının izlemesi gereken bir öykü bu. Tüm hayatının kontrolünü partnerine kaybeden her kadının izleyip bugün tamam dediği en küçük şeylerin bile ileride nelere yol açacağını görmesi için izlemesi gerekiyor. Ne olursa olsun öznenin, önemli olanın kendisi olduğunu görmesi için izlemesi gerekiyor. Hiçbir şeyin dünyanın sonu olmadığını görmesi için izlemesi gerekiyor. 
 

Belgeselin bunca sinir bozuculuğu arasında akıllardaki soru şu: Peki bütün bunlar ne kadar doğru. JP ve arkadaşlarından konuşan hiç kimse olmadığı için bilemiyoruz. Mica’nın yaşadıklarına tanıkları, kendi el yazmaları ve mesajları üzerinden tanık oluyoruz. Belgeselin en kötü yanı da bu. Tarafsızlığımızı yitiriyor ve JP’nin hapiste sürünmesini istiyoruz.
 

İtibarını yitirmiş pastör John-Paul "JP" Miller ve hayatını kaybeden eşi Mica Miller'ın çetrefilli vakasını anlatan “Death of the Pastor's Wife” izleyicisini çileden çıkaran bir belgesel. Öte yandan dava sürüyor. JP, federal dedektiflere yalan ifade verme ve Mica’ya uyguladığı siber taciz suçlarından yargılanıyor. Olayın cinayet olduğuna dair iddialara karşılık FBI’ın bu konuda bir suçlaması yok. Dünyanın her ülkesinde izlenen belgeselin ortak paydası ve sonucu ise JP’nin katil olduğu. Bu derece etkili suç belgeselinin kolay kolay gelmeyeceğini bilerek ekran başına geçmeyi ihmal etmeyin derim.
  

Elliden Fazla Dile Çevrilen “Morisaki Kitabevi Günlükleri”nin Yazarından "Torunka Kafe” Athica Yayınları etiketiyle raflarda yerini alıyor. Okurun içini ısıtan, şifa niyetine okunan kitapları sevenler için biçilmiş kaftan olduğunu belirterek pası bültene atıyorum.

Bazen insanın ihtiyacı olan tek şey, sıcak bir fincan kahve ve onu gerçekten dinleyen biridir. Morısaki Kitabevi’nde Günler ile tanınan Japon yazar Satoshi Yagisawa, bu kez okurlarını Tokyo’nun arka sokaklarında saklanan küçük bir kafeye davet ediyor. Japon edebiyatının gündelik hayatın içindeki büyük duyguları yakalayan sıcak anlatısını taşıyan Torunka Kafe, Athica etiketiyle Türkçede. Kitabın çevirisi Ahmet Göksel Kurşunlu’ya ait.

Tokyo’nun eski mahallelerinden birinde, kalabalığın uzağında küçük bir kafe: Torunka. Birkaç masa, özenle demlenen kahveler, müdavimler ve kapısından içeri giren insanların beraberlerinde getirdiği yarım kalmış hikâyeler...

Kafede yarı zamanlı çalışan üniversite öğrencisi Shuichi, ilk aşkının ardından geçmişe tutunurken karşısına Chinatsu çıkar. Genç kadının “önceki yaşamlarında sevgili oldukları” iddiasının ardında, ikisinin çocukluğuna uzanan çok daha gerçek bir bağ vardır.

Torunka Kafe, yalnızca Shuichi’nin değil, yolu bu küçük kafeden geçen insanların da hikâyesini anlatıyor. Aşk, aile, yas ve yalnızlık etrafında şekillenen roman, Torunka’yı geçmişle yüzleşmenin ve yeniden başlayabilmenin sessiz bir sığınağına dönüştürüyor.

Yagisawa, büyük kırılmaları küçük anların içinden anlatıyor: bir fincan kahve, yıllar sonra gelen bir karşılaşma, unutulamayan biri ya da masada bırakılan kâğıttan bir balerin... Chinatsu’nun her ziyaretinin ardından bıraktığı küçük balerin bile bir insanın ardında bıraktığı izin simgesine dönüşüyor.

Torunka Kafe, “Bir şeyin değerini neden çoğu zaman onu kaybettikten sonra anlarız?” sorusunun peşinden giden; geçmişi değiştiremeyeceğimizi ama onunla kurduğumuz ilişkiyi değiştirebileceğimizi hatırlatan, sakin ve duygusal bir roman.

 

Arka Kapak Yazısı:

ULUSLARARASI ÇOK SATAN YAZAR

50’den Fazla Dile Çevrilen Morisaki Kitabevi Günlükleri’nin Yazarından

GEÇMİŞİ DEĞİŞTİREMEYİZ AMA YARALARIMIZI BİRLİKTE SARABİLİRİZ

Tokyo'nun dar sokaklarına gizlenmiş, sadece kedilerin ve tesadüfen yolu oraya düşenlerin bildiği o küçük kafe… Burası sadece mükemmel demlenmiş kahveler içebileceğiniz bir yer değil; aynı zamanda hayatın telaşında savrulan ruhların, kırık dökük hayallerin ve geçmişin gölgelerinden kaçanların sığınağı.

Her ziyaretinde masaya peçeteden yaptığı bir balerin bırakan gizemli Chinatsu, kaybettiği mutluluğu yıllar sonra aynı mahallede arayan Hiroyuki ve sessizce yasını tutan genç Shizuku… Yolları Torunka Kafe’nin ahşap masalarında kesişen bu üç kalp, birbirlerinin acılarına ayna tutarken, en büyük mucizelerin sıradan günlerin içinde saklandığını keşfedecekler.

Morisaki Kitabevi Günleri’nin yazarından, içinizi ısıtacak, her satırında kahve kokusu ve umut taşıyan bir hikâye…

 

Torunka Kafe / Satoshi Yagisawa

Orijinal Adı: Days at the Cafe Torunka

Japoncadan Çeviren: Ahmet Göksel Kurşunlu

Türü: Roman

Yayınevi: Athica Yayınları

Sayfa Sayısı: 248

Fiyatı: 420 TL

 

Ülkemizde beklentilerine pek karşılık bulamayan Disney+ kafa karışıklıkları yaşamaya başlayıp bir ara tüm yerli projeleri durdurduğunu ve desteğini keseceğini açıklayarak küçülmeye gitmişti. Pazar payının iyice azaldığını görünce Televizyon izleyicisine gel gel yaparak tekrar adım atmasıyla başlayan süreç futbol izleyicisini de Ssport yayınlarıyla kazanma girişimiyle ilerledi. Peşi sıra yerli projelere dönülmesi sürpriz olmadı. 28 Ağustos itibariyle ekranlara geleceği açıklanan yerli film “Öngörü” için yapılan hazırlıkların her yeri sarmasıyla ne kadar büyük oynandığını da gördük. Seçilen proje klasik yerli film kalıbından uzak, daha evrensel daha batılı bir projeydi. En azından konusu ve fragmanı itibariyle öyle görünüyordu. Öte yandan çok tanıdıktı. Benzetilebilecek çok film var gibi görünüyordu. Son dönem filmlerinden bir karma ile karşı karşıya olabilirdik. Filmin karşısına geçerken bunları düşünmemek elde değildi. Hele bir de Ay Yapım işi olduğunu düşününce bugünün yenisine dair düşük beklentiyle de olsa hazırdık nihayetinde.

Batılı görünse de fazlaca televizyon işi gibi görünerek ilk darbeyi alan bir film “Öngörü”. Fazla temiz, fazla ortalama bir iş olma ihtimali çok fazla. Bunu doğuran da ortalama işlere imza atan bir künyeye sahip olması elbette. Filmin senaristi 2005’te “Kapıları Açmak” dizisiyle başlayan uzun bir listeye imza atan Sema Ergenekon. “Karadayı”, “Yargı”, “Yer Gök Aşk” gibi televizyon izleyicisinin gönlünde taht kuran dizilere imza atmış ödüllü bir isim. Konfor alanının dışına ilk kez çıkarak film senaryosuna soyunmuş. Künyenin geri kalanı da televizyon dünyasından tamamlanmış. Film çekiliyor ama filmci yok gibi tuhaf bir durum var. Yönetmen koltuğunda yine dizilerden aşina olunan ve Ergenekon ile birlikte çalışmış Ali Bilgin oturuyor. Neyse ki ilk filmi değil. 2015’te ilk filmine “Delibal”la imza atan Bilgin fena iş çıkarmamıştı. 2019’da gelen ikinci film “Bir Aşk İki Hayat”ta da vasatı aşmıştı ama yine dizilere dönerek devam etti nedense. Şu sıralar Beste Sultan Kasapoğulları ile birlikte “Doğanın Kanunu” dizisi için motor diyen Bilgin araya da “Öngörü”yü sıkıştırmış diyelim. Senarist ve yönetmen televizyon dünyasından olursa oyuncu kadrosu nerden olur? Doğru bildiniz, televizyondan. Hilal Altınbilek ve Serkan Çayoğlu’nun başrolleri paylaşırken onlara Olcay Yusufoğlu, Doruk Hasret Arı, Bora Karakul, Sema Mumcu, Gökcen Gökçebağ, Yiğit Kalkavan ve Sedat Savtak eşlik ediyor.

Rüyalarında geleceği gören bir kadının aşk ve tehlike dolu sürükleyici hikayesi olarak sunulan film için en kısa ve öz cümle karşımızda tam bir çorba olduğu. Filmin konusunu resmi kaynaktan aktaralım: Selen, rüyalarında başkalarının geleceğini görebilen özel bir yeteneğe sahiptir. Bu sıra dışı güç, hem kendi hayatını hem de çevresindekilerin kaderini değiştirme arzusunu beraberinde getirir. Ancak gördüğü bir öngörü, Selen’i beklenmedik bir aşka ve zorlu bir sınavın tam ortasına sürükler. Kemal ile kesişen yollar, aşk ve tehlike arasında ince bir çizgide ilerleyen bir mücadeleyi başlatır. Selen’in alacağı kararlar, yalnızca kendi kaderini değil, Kemal’in geleceğini de kökten değiştirecektir.

Hızlı bir girişle başlıyor film. Selen rüyadan uyanıp harekete geçiyor ve gördüğü olaya dahil olarak kaderi değiştiriyor. Ne kadar haklı olduğunu, yargısız infaz yapıp yapmadığını bilmiyoruz. Takvime bolca not aldığını görerek inanıyoruz. Zira başka çaremiz yok. Tek örnekle seyirciye geçmesi beklenen bu özel yeteneğe dair bir sürü sorumuz var ama hiçbirini cevaplamak istemiyor film. Fantastik kanada meyletmeyeceğini net bir şekilde gösteriyor. İkinci görüsü bir kabus. Kendi ölümünü görüyor Selen. Araba çarpıyor ve yakışıklı bir adam yardıma koşuyor. Arabayı ve adamı bularak kaderini değiştirme çabasını izliyoruz. Bir yapım şirketinde senarist olması dışında hakkında hiçbir şey bilmediğimiz başrol ile üstü kapalı laflarla geçiştirilen dublör Kemal’in eşleşmesi üzerinden akmaya çalışan bir film Öngörü. O kadar kötü bir senaryo var ki karşımızda hiçbir soruyu cevaplamaya çalışmadığı gibi, açtığı yan öyküleri de öylece bırakıyor. Sağlam atılmayan temelin üzerine yarım yamalak katlar çıkarak finale yürümeye çalışıyor. Kilit sahnelerde de klişelere başvuruyor. Damar cümlelerle yağmur altında gelen itiraflar, “iki yaralıyız tamir ederiz birbirimizi” mottosuyla dikiş nakışlar, bir anda aşk bıcırığı olmalar derken tamamen aşk filmine dönüşen Öngörü’nün bir dramaturji ile mantıkla, izlekle, kurguyla da işi yok. Zira her şey fazlaca hızlı gelişiyor. Mantık dışı bir uzaklaşma, gereksiz fobiler derken tamamen çorbaya dönüşen filmin finalini de umursamaz hale geliyoruz. Tüm bu süreç boyunca başka bir görüsü olmuyor Selen’in. Nedenini bilmediğimiz gibi en ufak bir tahminimiz de yok. Oyuncuların çabasına ve yönetmenin tertemiz sekanslarına rağmen gittikçe uzaklaştığımız filme çok parlak bir fikirmiş gibi sunulan güya şaşırtmacalı bir sonla nokta koyarken adeta gördüğümüz kabustan uyanıyoruz.

Çok özgün olmasa da hikayesi ümit vaat eden ve her şeye gebe olsa da klişe aşk öyküsü uğruna heba edilmiş bir film olmaktan öteye geçemiyor Öngörü. Platform için yapıldığının farkında değil gibi. Sanki tv filmi edasında, mutlaka beğendirme çabasında işleniyor. Farklıyı kovalamak yerine tanıdık olana gitme tuzağına düşmek evrensel düşün yerel uygula mottosunun örneği olsa gerek. Anlaşılan platformlarda özgün film izlemek için daha çok bekleyeceğiz.

Ayrıntı Yayınları Eylül ayını dokuz kitapla karşılıyor. Ayın en önemli kitabı nihayet yeni çevirisiyle kavuşacağımız eşsiz Michel Foucault kaynağı “Deliliğin Tarihi”. Camilla Barnes’ın edebiyat dünyasına adım attığı ilk romanı “Her Zamanki O Öldürme Arzusu” okura bir tiyatro oyunu izliyormuş gibi hissettirmesiyle öne çıkıyor. Mini Kitaplar’ın bu ayki yenisi Burcu Kapı imzalı “Futbol” tam da tüm haftasonlarını maçla geçirenler için yeni bir bakış açısı çağrısı. Pierre-Marie Morel’in “Atom ve Zorunluluk: Demokritos, Epikuros, Lucretius” Felsefe dizisinin, Nesîmî’nin “Dîvân (Seçmeler)”i Şiir dizisinin, Eugénia Palieraki’nin “MİR Devrimci Sol Hareket [Şili MİR’inin Eleştirel Tarihi]” de Yakın Tarih dizisinin yeni kitapları olarak meraklılarını bekliyor. “Pas” ve “Sapak” ile tanıdığımız Celal Güngördü’nün yeni romanı “Bana Tahir’i Sormayın” da ayın dikkat çekenlerinden.  Çağla M. Işın Alemdar’ın büyük bir eksiği ve ihtiyacı giderecek çalışması “Evcil Hayvan Kaybında Yas”ın altını kalın çizgilerle çizmek gerek. Yazar Arzu Başer’in kitap kahramanlarının dünyasına yolculuk yapan üç kardeşin hikâyesinin sonuncusu olan “Zorbalar Ofsayta Düştü” de çocukların ilgisine mazhar. "Deliliğin Tarihi"ni mutlaka kitaplığınıza ekleyin diyerek pası kitapların detayları için bültene atıyorum.

 

Deliliğin Tarihi - Michel Foucault
Bugün modern psikiyatrinin uzmanlık alanı haline gelmiş “delilik” nasıl doğdu? Bir deneyim olarak Batı düşünce dünyasında nasıl inşa edildi, ne gibi etkiler üretti ve elbette nelerden etkilendi? “Kapatma” fikri hangi sorunları çözmek üzere bulundu ve zamanla nasıl böylesine güç kazandı?

Foucault’nun klasik mertebesine ulaşmış elinizdeki kitabı, merkezine işte bu soruları koyarak, deliliğin tarihin farklı dönemlerinde akıl ile akıldışı arasında hep yeniden çizilen o çizgiyle beraber nasıl farklı şekillerde tanımlanıp sınıflandırıldığını, neden yeni figürler kazandığını ve bambaşka kurumsal mekanizmalar içinde nasıl farklı muameleler gördüğünü çözümlüyor. Bu bakımdan sadece deliliğin değil, aynı zamanda Batı aklının da tarihini yapıyor.

Orta çağın sonundan Rönesans’a, oradan klasik döneme ve son olarak deliliği bir akıl hastalığı olarak teşhis eden modern psikiyatriye ilişkin barındırdığı kapsamlı analizleriyle, düşünürün tarihsel laboratuvarını bütün yalınlığıyla takdim ettiği bir eser olarak karşımıza çıkıyor Deliliğin Tarihi. Aydınlanma’nın erken döneminden Paris’teki Genel Hastane’nin kuruluşuna, Goya’dan Nietzsche’ye kadar uzanan muazzam zenginlikteki bir malzemeyi incelikle uç uca ekleyerek, tarih boyunca negatif imalarla ilintilendirilen deliliğin temsil ettiği yaratıcı ve özgürleştirici güçlere de işaret ediyor.

Yeni Türkçe çevirisiyle yayımlanan bu eser, aklın bugün nasıl kurulduğunu, akıldışılığın hangi yeni biçimlerinden, günümüz bilimleri ve toplumsal kurumları aracılığıyla nasıl ayırt edildiğini, rasyonellik, makullük ve toplumsal makbullük ehliyetinin günümüzde hangi koşullara bağlandığını anlamak için eşsiz bir kaynak.
Orijinal Adı: Histoire de la folie à l'âgeclassique / Çevirmen: P. Burcu Yalım / Dizi Adı: Foucault Kitaplığı / 592 sayfa /  850 TL

 

Her Zamanki O Öldürme Arzusu - Camilla Barnes
Elli yıllık bir evlilikte artık hiçbir tartışma yeni değildir. Söylenecek sözler ezberlenmiş, kırgınlıklar yerleşmiş, alışkanlıklar ise karakterlerin ayrılmaz parçası olmuştur. Ama bütün bunların altında kopmayan bir sevgi bağı vardır.

Camilla Barnes da bu kitabı yazarken kendi ezberlerinden, kendi ailesinden ilham alıyor. Emekli bir felsefe profesörü olan babası,lafını hiç sakınmayan annesi ve yıllarını onları gözlemlemekle geçirmiş kızları. Kızlarının ebeveynleriyle ilgili iğneli yorumlarına, yalnızca okurun erişebildiği, annenin gençlik yıllarından kalan mektuplar eşlik ediyor. Bunlar aracılığıyla okur hem karakterlerin arasındaki sevgi bağına hem de belki herkesin zaman zaman yaşadığı“her zamanki o öldürme arzusu”na şahit oluyor.

Anne babasının bitmek bilmeyen çekişmelerine yıllar boyunca tanıklık etmiş kızlarının gözünden anlatılan roman, üç kuşağın dünyayı birbirinden ne kadar farklı şekillerde deneyimlediğini incelikle ortaya koyuyor. Geçmişe sıkı sıkıya bağlı ebeveynler, onların arasında sıkışıp kalan çocukları ve değişen dünyanın değerleriyle yetişen torunlar... Aynı aileye mensup bu üç kuşak bambaşka diller konuşuyor; sevgiyi, özgürlüğü ve sorumluluğu farklı biçimlerde tanımlıyor.

Yıllarını tiyatroya vermiş, sahnenin oyunculuk dışında her aşamasında rol almış Camilla Barnes’ın edebiyat dünyasına adım attığı ilk romanı. Tiyatro tecrübesiyle edebiyatı birleştirdiği bu çıkış kitabında okur bazen kendisini bir tiyatro oyunu izliyormuş gibi hissederken bazen de durup 50 yıllık bir evliliğin portresine bakma fırsatı buluyor.
Orijinal Adı: The Usual Desire to Kill / Çevirmen: Didar Zeynep Batumlu / Dizi Adı: Edebiyat / 208 sayfa / 260 TL


Futbol * İnsanın Kendiyle Maçı / Burcu Kapu
Futbolun hepimizi bir şekilde kendine çeken bir tarafı vardır; belki her oyun gibi... İlgilenmesek de ona dair bir şeyler tanıdıktır. Takımların adlarına, bazı oyunculara aşinayızdır, belki oyunun kurallarını bile biliriz; hiç olmasa birkaç maç izlemişizdir. Peki futbolu geniş kitleler için vazgeçilmez kılan nedir? Nasıl ve neden taraftar oluruz, izleyicinin oyundaki yeri ve rolü nedir? Futbolu, diğer tüm sporların arasından sıyrılıp küresel bir endüstriye dönüştüren dinamikler nelerdir?

Burcu Kapu Futbol kitabıyla bu soruların peşine düşerek okurlara yeni bir bakış açısı sunuyor. Yalnızca futbolun ne olduğunu, oyunun kurallarını anlatmanın ötesine götürüyor bizleri. Tarihle, toplumla, kültürle şekillenen ve hayatın içinde kendine karşılık bulan futbolu tam da burada, insan hayatıyla ve duygularıyla ilişkilendirerek üzerimizde bıraktığı etkiyi anlamaya davet ediyor.
Dizi Adı: Mini Kitaplar / 120 sayfa / 160 TL

 

Atom ve Zorunluluk: Demokritos, Epikuros, Lucretius / Pierre-Marie Morel
Demokritos, Epikuros ve Lucretius antik atomculuğun önde gelen üç figürüdür. Oluşturdukları doğa felsefesine göre her şey boşlukta hareket halindeki atomlardan oluşmuştur. Dolayısıyla dünya ne organize eden bir zekadan ne de amaçları belirleyecek bir niyetten oluşmuştur. O, saf bir zorunluluğun eseridir. Dahası Demokritos, zorunluluğun var olan her şeyin ve tüm olayların ilkesi olduğunu belirtmektedir. Bununla birlikte, Epikurosçular bu elle tutulmaz ilkenin gücünü, zorunlu olanın ne kuvvetini ne de gerçekliğini inkâr etmeden sınırlamaya çabalamışlardır.

Böylesi bir tartışma konusunun zorlukları onun kozmolojik veyahut fiziki boyutlarının ötesindedir. Bu zorluklar aynı zamanda bilgi felsefesi ve ahlak felsefesi alanlarını da ilgilendirmektedir: Eylemlerimiz bir zorunluluğa tabi olsa bile kendi yargımızı yürütebilir miyiz? Mutlu olmaya veya iyi davranmaya çabalayabilir miyiz? Epikurosçuların atomculuğun kurucusuna yönelttikleri itiraz özde yatmaktadır. Öyleyse, Demokritos’un bizi davet ettiği gibi zorunluluğun hegemonyası altına girmek mi gerekmektedir? Ya da tersine, Epikuros ve Lucretius’un da belirttiği gibi her şeyin kendi kuvvetinde olmadığına ve bizlerin bize tabi olan şeyler üzerinde esasen otonom olduğumuza ikna olmak mı uygundur?

Antik atomculuğun, kendi içsel çatışmalar oyununda, zorunluluk sınavına dünyanın gerçekliği karşısında karar verme talimini bir özgürlük talebi olarak yerleştirerek sorduğu temel sorusu bundan ibarettir.
Orijinal Adı: Atome et Nécessité Démocrite, Épicure, Lucréce / Çevirmen: Nil Selin Özkan / Dizi Adı: Felsefe / 112 sayfa / 180 TL

Dîvân (Seçmeler) - Nesîmî
Mende sığar iki cihân, men bu cihânasığmazam
Gevher-i lâmekân menem, kevn ü mekâna sığmazam
Nâra yanan şecermenem, çerḫeçıḫanhacermenem
Gör bu oduñzebânesin, men bu zebânasığmazam
Gerçi bugünNesîmîyem, Hâşimîyem, Kureyşîyem
Bundan uludur âyetüm, âyet ü şânasığmazam

İki dünya bana sığar, ben bu dünyaya sığmam
Mekânsızlık cevheri benim; varlığa, mekâna sığmam
Ateşte yanan ağaç benim, gökyüzüne çıkan taş benim
Gör bu ateşin yalazını, ben bu yalaza sığmam
Gerçi bugünNesîmî’yim, Hâşimîyim, Kureyşîyim
Âyetim bundan yücedir; âyete, şana sığmam
Dil İçi Çeviren: Mehmet Kanar / Dizi Adı: Şiir / 208 sayfa / 320 TL


MİR Devrimci Sol Hareket [Şili MİR’inin Eleştirel Tarihi] - Eugénia Palieraki
Köklü bir mücadele tarihine sahip Şili işçi sınıfı hareketi 1960’lara kadar iki ana kitle partisi olan Sosyalist Parti ve Komünist Parti’nin denetimi altındaydı. Latin Amerika’da gelişen ve özellikle 1959 başında Küba’da iktidarı ele geçiren gerilla savaşlarının etkisi yepyeni bir siyasî hareketin doğmasının yolunu açtı. Bağımsız sendikal örgütlenmelerden yaygın öğrenci hareketlerine ve mevcut geleneksel sol parti tabanlarından irili ufaklı radikal topluluklara kadar geniş bir kesim 1965’te MİR (Devrimci Sol Hareket) adı altında bir araya geldi. “Şili’nin ulusal ve sosyal kurtuluşunu arayan işçi sınıfının ve ezilen kesimlerinin Marksist-Leninist öncüsü” olarak örgütlenen bu yeni oluşum, geleneksel siyasî yapı dışında yeni bir siyasî hareket niyetine işaret ediyordu ve hızla ülkedeki siyaset yapma tarzını da değiştirmeye başladı. “Proletaryayı siyasî olarak silahsızlandıran”, iktidarı “barışçıl yol” ile ele geçirmeyi benimseyen anlayışın karşısına “silahlı mücadele” fikrinin kaçınılmazlığını koyan MİR ülkede Halk Birliği döneminde bin gün boyunca yaşanan olağanüstü sosyal ve siyasî devrimin en militan aktörü oldu. Elinizdeki Şili MİR’inin Eleştirel Tarihi kitabı sonraki yıllarda uluslararası sol hareket üzerinde çok önemli etkiler bırakacak olan bu olağanüstü hareketin kökenlerini yeniden ele alıp takip ederek Latin Amerika ve Şili’de 1960’ların tarihsel görünümünü ayrıntılı biçimde ortaya koyuyor. Bu çaba aynı zamanda MİR’in temsil ettiği değerler silsilesinin özgün, evrensel, kapsamlı bir tablosunu da resmetmektedir: Toplumda onurlu bir yaşamı güvence altına alan insanî birlikteliği kurmak için dayanışma, adalet, sadakat, sevgi, özgürlük, yaratıcılık... Etnik-kültürel ve çeşitli kimlikler temelinde davranışları, alışkanlıkları ve değerleri ve genel olarak yeni bir kadın ve yeni bir erkek oluşumuna katkıda bulunan tüm unsurları teşvik... Uluslararası vahşî kapitalizmin zorba küreselliğine karşı dünyada tüm sömürülen ve ezilenlerin enternasyonalizmi... “Halk, bilinç, silah...”: Silinmeyen bir mücadele çığlığı!

Orijinal Adı: Naissance d'une Révolution: Histoire critiqe du MIR chilien / Çevirmen: Emirhan Oğuz / Dizi Adı: Yakın Tarih / 256 sayfa / 400 TL

 

Bana Tahir’i Sormayın - Celal Güngördü
“Bana bir mezar taşı yap, yoksa öleceğim.”

Tahir, ölüm haberinin geldiği gece Ezo’nun rüyasına bu sözlerle girer.

Ölüm bir insanın hikâyesini bitirmeye yetmez.

Geride kalanların her biri başka bir Tahir’i hatırlar. Bir fotoğraftaki yüz değişmez belki, ama o yüze bakan göz değişir. Söylenmiş sözler başka anlamlara bürünür, suskunluklar yıllar sonra dile gelir.

Ezo bir heykeltıraştır. Taştan yüzler yontarken bunun onlara yeni bir hayat vermeyeceğini bilir. Yüzlerin hikâyesi çoktan tamamlanmış görünse de onun asıl sorusu başkadır: İnsan, geçmişte gördükleri kadar görmediklerinden de sorumlu mudur? Ezo, bu sorunun peşine düşerken o yüzlerin hiç anlatılmamış hikâyelerine yaklaşır.

Ya insanı asıl anlatan, gördüklerimiz değil de gözden kaçırdıklarımızsa?

Ya onu en çok, bakmadan geçtiğimiz yerde kaybetmişsek?

“Doğmadan önceki yüzünü göster bana.”
Dizi Adı: Edebiyat / 208 sayfa / 200 TL

 

 

Evcil Hayvan Kaybında Yas * Yas Sürecini ve Kendimizi Anlamak / Çağla M. Işın Alemdar
“O sadece bir hayvan” cümlesini duydunuz mu hiç?

Muhtemelen duydunuz. Belki bir yakınınızdan, belki iş arkadaşınızdan, belki komşunuzdan. Muhtemelen o cümlenin ne kadar yanlış olduğunu, içinizde taşıdığınız o ağırlıkla zaten biliyorsunuz.

Yıllarınızı birlikte geçirdiniz. Sabahları sizi ilk o karşıladı, en zor gecelerde yanınızda o vardı. Ortak bir diliniz, ortak sessizlikleriniz, yalnızca ikinizin bildiği küçük ritüelleriniz oluştu zamanla. Hayatınızın o kadar içine işledi ki varlığı sıradan, yokluğu ise akılalmaz geldi. 

Şimdi o yokluğun nasıl bu kadar yer kapladığını anlamaya çalışıyorsunuz.

Çağla M. Işın Alemdar bu kitabı ne acıyı hafifletmek ne de teselli etmek için yazdı. Yas sürecini; inkârı, öfkeyi, utanılan rahatlama duygusunu, suçluluğu olduğu gibi, saklamadan anlatmak için yazdı. Çünkü yaşadığınız şeyi adlandırmak, onu taşımayı biraz daha mümkün kılar. 

Burada cevaplar değil, tanıdık bir ses bulacaksınız. Belki de zaten en çok buna ihtiyacınız var.
Dizi Adı: Düşbaz / Kişisel Gelişim / 80 sayfa / 180TL

Zorbalar Ofsayta Düştü - Arzu Başer
Dostluğun rengi olur mu? Berke ile Rüzgar’ın hikâyesini okuduktan sonra bu sorunun yanıtına “evet” diyebilirsin. On yaşında olan her çocuk gibi Berke ve Rüzgar iki tatlı çocuktur. Biri kıvır kıvır saçlarıyla, harika futboluyla tam bir liderdir. Rüzgar’dan bahsediyoruz. Diğeri ise her zaman pek çok konuda ilginç bilgileri paylaşmaktan geri durmayan, kar beyazı saçları ve masmavi gözleriyle görenleri ilk anda etkileyen Berke.

Bu iki arkadaşın okul hayatı, futbol maceraları, arkadaşlık meseleleri ve tabii ki kitapların dünyası olan “kahramanlar dünyası” yolculukları bir okur olarak senin de ilgini çekecektir, bu kesin! Peki “zorbalık” da nereden çıktı diyorsan, bazı anahtar kelimelerle bu zorbalık hikâyesinin ne olduğunu anlayacaksın: kar beyaz saçlar, futbol, kitapların farklı dünyası.

Yazar Arzu Başer’in kitap kahramanlarının dünyasına yolculuk yapan üç kardeşin hikâyesinin sonuncusu olan Zorbalar Ofsayta Düştü, bir devam hikâyesi değil sadece, aynı zamanda yepyeni bir macera sunuyor.
Resimleyen: Beyza Başal / Dizi Adı: Dinozor Çocuk / 144 sayfa / 200TL

April Yayınları Eylül ayını bilim kurgu severlerini mutlu edecek bir kitapla karşılıyor. Yılın en çok konuşulan ve seçkilerle ödüllerin gediklisi haline gelen “Annie Bot” raflarda yerini alıyor. Türü sevenlerdenseniz yayınevinin çağrısına kulak verin derim: “Yapay zekâ çağında aşk, erkeklik, kadınlık ve özgür irade üzerine yılın en çok konuşulan romanı raflarda: Sierra Greer'dan 2025 Arthur C. Clarke Ödüllü ANNIE BOT. Çağdaş bilim kurgunun son yıllardaki en dikkat çekici romanlarından Annie Bot, Sierra Greer imzasıyla April Yayıncılık etiketiyle Türkçede.” Konusu ilgi çekici, aldığı övgüler ve tepkiler de merakımızı arttırıyor. Heyecanla bekliyoruz. O halde buyrun daha fazlası için bültene diyerek pası atıyorum.

2025 ARTHUR C. CLARKE ÖDÜLÜ KAZANANI
2026 PRIX LIBR'À NOUS ÖDÜLÜ KAZANANI
SCIENTIFIC AMERICAN // NPR YILIN EN İYİ ROMANI SEÇKİSİ 
GOODREADS OKUR ÖDÜLLERİ EN İYİ BİLİM KURGU FİNALİSTİ

Stella'lar yemek yapan, ev temizleyen, çocuk bakan, sevişen, susan, her duruma uyum sağlayan, sahiplerinin ihtiyaçlarına göre şekillenen yapay zeka harikası dişiler.
Annie de onlardan biri.
Kusursuz bir sevgili olmak üzere tasarlandı.

Sahibi Doug'ın duygusal ve fiziksel ihtiyaçlarını karşılamak, her akşam onu evde beklemek, seçtiği kıyafetleri giymek, ruh haline göre libidosunu coşturmak, sevdiği sıcaklıkta kalmak, fantezilerini gerçekleştirmek üzere programlandı.
Görevi net: Doug'ı mutlu edecek.
Annie çabalıyor, gerçekten çabalıyor. Çabaladıkça insanlık hallerini öğreniyor. Merak etmeyi, sır saklamayı, arzu duymayı, kıskanmayı, utanmayı, korkmayı, istemeyi...
 

Doug onun "gerçek bir kadın gibi" davranmasını istiyor. Annie gerçeğe yaklaştıkça, kusurları artıyor. Ne kadar kadınlaşırsa, itaatkar olmaktan o kadar çıkıyor. Ne kadar hissederse, o kadar sorguluyor.

2025 ve 2026'nın en çok konuşulan kalemlerinden Sierra Greer, Annie Bot'ta yakın geleceğin teknolojik kabusunu en eski iktidar hikayelerinden birinin içinden anlatıyor. Arzu ile tahakküm, şefkat ile sahiplik, aşk ile zorbalık arasındaki ince çizgiyi cesurca kurcalayan Annie Bot, yapay zeka çağında erkeklik, kadınlık, beden, özgür irade ve iktidar üzerine kışkırtıcı bir roman, benzersiz bir meydan okuma.
 

Serkan Göktaş'ın çevirisiyle.

"ANNIE BOT, DUVARLAR ÜZERİNİZE KAPANMAYA BAŞLADIĞINDA KALBİNİZE YAKIN TUTACAĞINIZ O MÜTHİŞ KİTAP." 
WASHINGTON POST

"KIŞKIRTICI... DİJİTAL ÇAĞ İÇİN YENİ FRANKENSTEIN ÖYKÜSÜ... İKTİDAR, ÖZERKLİK VE YARATTIĞIMIZ VARLIKLAR BİZİ AŞTIĞINDA NELER OLACAĞI ÜZERİNE ZENGİN BİR KURGU."
ESQUIRE

"SÜRPRİZLERLE DOLU, İNCELİKLE KALEME ALINMIŞ... NEFİS VE DÜŞÜNDÜRÜCÜ BİR ROMAN."
NEW SCIENTIST

Sierra Greer Minnesota’da büyüdü. Bir dönem öğretmenlik yapan Greer bugün Connecticut’ın kırsalında yaşıyor ve geleceğe dair hikâyeler yazıyor. Annie Bot, Greer’e bilimkurgu edebiyatının en prestijli ödüllerinden 2025 Arthur C. Clarke Ödülü’nü kazandırdı. Roman ayrıca 2026 Prix Libr’à Nous Ödülü’nün sahibi oldu; Scientific American ve NPR’ın yılın en iyi kitapları arasında yer aldı ve Goodreads Okur Ödülleri’nde En İyi Bilimkurgu kategorisinde finalist seçildi. Greer, Annie Bot’u yazarken robot bir sevgilinin hikâyesinin kendisine arzu, saygı ve özlem kavramlarını yeni ve tuhaf biçimlerde araştırma özgürlüğü verdiğini söylüyor.
 

Annie Bot / Sierra Greer
Çeviren: Serkan Göktaş
Yayınevi: April, 1. Baskı Eylül, 2026
Türü: Roman
Sayfa: 328
Fiyat: 440 TL

Bundan tam on iki yıl önceydi. Bir korku filmi dilden dile dolaşıyor ve türe yeni bir soluk getirdiğinden bahsediliyordu. Ödül avcısına dönüşerek karşımıza gelen “It Follows / Peşimdeki Şeytan” ile böyle tanışmıştık. Yönetmenin adını da bolca tekrarlar olduk. David Robert Mitchell’ın ikinci filmi olduğunu öğrendiğimizde ilk filmine “The Myth of the American Sleepover”a dönüş yaptık. Seyredip onu da sevdik. Sonrası büyük bir merak duygusuydu. Aynı türde devam etmesini bekledik. 2018’de “Under the Silver Lake” ile geri döndüğünde ikiye bölündük. Çok kişisel ve sevilesi bir filmdi. Ben sevenler kısmındaydım ama herkesi tatmin edemeyen film beklentilerin biraz uzağında kaldı. O gün bugündür süren bekleyişimizin sonu da nihayet geldi. Sekiz yıllık bekleyişi bitirecek filmin fragmanı tamam merak duygusu veriyordu ama bir “peeeh” dedirtiyordu. Jurassic Park serisinden bıkmış izleyiciler olarak yine bir Jurassic Park mı izleyecektik? Öyle olacaksa külahları değişiriz diyerek 14 Ağustos’u bekledik. 

Bekleyişin artıları yok değildi. “Kasabamız yer değiştirmiş” cümlesi, evin dışında yürüyen bir dinozor, standart bir Amerikan Banliyösü fragmanın artılarıydı. Yapımcının J. J. Abrams olması da konuyla örtüşüyordu. Anne Hathaway, Ewan McGregor, Maisy Stella ve Christian Convery’nin başını çektiği kadro da iyiydi. Beklentileri düşük tutmak kaydıyla hazırdık artık. En kötü ihtimalle bir Pazar gecesi eğlenceliği olabilirdi karşımızda. Daha kötüsü olmazdı. Aynen öyleymiş diye özetleyerek geçelim filme.
“The End of Oak Street”i David Robert Mitchell’ın seçimleri ve tercihleri üzerinden okumak gerekiyor. En başta filmin geçtiği dönemler çok isabetli seçim. Çok iyi bir açılışla hızlıca giriş yaparak bir taşla birkaç kuş birden vurmuş Mitchell. Yetmişli yıllarda pırıl pırıl bir Amerikan Banliyösünde pırıl pırıl bir açılış yapıyor. Aşırı tanıdık ve yapay görünmenin sınırından. İyi bir görüntü yönetmenliği ve doğru renk paletiyle çok doğru bir seçim yapmış. Daha ilk sahneden karakterlerini ve aralarındaki bağı oturtuyor. İpini, düğümünü hemen sererek kovalıyor. Dört kişilik çekirdek aile ile tanışıyoruz. Platt ailesinde işler karışık. Anne Denise artık boğulmuş. Valizini hazırlamış büyükşehire gideceği günün hayallerini kuruyor. Hatta bunu roman haline getirerek yazıya dökmüş. Baba Greg sorunlarla boğuşuyor. Ek iş olarak arabayla pizza dağıtıyor. Her akşam eve geldiğinde arabanın üstündeki tabelayı kaldırıyor. Çünkü Denise bu durumun komşularca görülmesini istemiyor. Ayrılığa doğru giden, bitmek üzere olan bu evliliğin farkında olan iki çocukları var. Bilime meraklı, yaşıtlarından farklı ve sık sık dışlanan kızımız Audrey bu durumdan memnun gözüküyor ama bir erkek arkadaşı olmamasından muzdarip. Oğul Brian ise yanlışlıkla kolunu kırdığı sınıf arkadaşının azabında. O arkadaşın abisi kısasa kısas diyerek her an karşısına çıkabilir. O korku ile idare ediyor. Bir çırpıda öğrendiğimiz bilgilerle iyi formüle edilmiş senaryonun temelini çok iyi atmış Mitchell. Gerisi aksiyonu başlatmak.

Bir yağmur, bir ışık hüzmesi, bir parlama derken geçen gecenin ardından dışarıda Dinozorların görünmesiyle başlıyor aksiyon. Dışarıda çağlar öncesinin hayvanları cirit atıyor. Hemen toz olmalı burdan diyenler için çıkış yok. Annenin cümlesiyle kabulleniş başlıyor: Sokağımız yer değiştirmiş. Tekrar eve dönülecek ve aile olarak kalınacak, mücadele edilecek. Amerikan filmlerinin en basit formülü burada devreye girerek bizi finale kadar götürüyor zaten. Hiçbir sorun yok. Lakin finale giderken yapılan seçimler yine öne çıkıyor. Ailenin yükünü annenin üzerine yıkmak doğru tercih. Çiftin en mutlu anlarının dinozorların çiftleşmesini gördükleri an olması da çok eğlenceli ve parlak bir fikir.

Mitchell bunun bir blockbuster olduğunun farkında. Güldürmeyi ihmal etmiyor. Salonu kahkahaya boğan sahneler mevcut. Dinozorlar konusunda da çok iyi iş çıkarılmış. Jurassic Park ile hafızamıza kazınanlar gibi değiller. O kadar sevimli yaratılmamışlar. Karşımızda tüylü, sevimsiz ve hayli korkutucu dinozorlar var. Saldırganlar, hızlılar ve öldürücüler. Gerçek bir tehdit unsuru olduklarına bizi inandırmakta hiç zorlanmıyor “The End of Oak Street”. Açılışta gördüğümüz o pırıl pırıl renk paletinin yerini soğuk tonlar alıyor. Doğru seçimlerle kolay görülen bu temelin üzerine uzun planlar ve şahane sekanslar yerleştirmiş Mitchell. Brian ve Audrey konuşurken arkalarından dinozorların yaklaştığını gördüğümüz sahne çok etkili örneğin. Eğlenceyi gazlarken gerilimin ve temponun elde tutulmasını sağlıyor. Dev yılanın sahnesi de filmin zirve noktası olmuş. Çözüm kısmına gelindiğinde aynı detaycılığa başvurulmamış. Seyircinin yeterince şaşırdığını düşünerek tanıdık ve kolay bir çözüme gidilmiş. Sebebi hiç vermeden kapanışını yaparak gizemli bırakmak daha iyi bir tercih olabilirdi. Onun yerine kolayca inanılabilecek tanıdık bir solucan komplo teorisinden medet umuyor. 

Nostalji hissiyle başlayan filmi bir cumartesi gecesi eğlencesine dönüştüren David Robert Mitchell kusursuzun sınırlarında dolaşarak görüyor Oak Caddesinin Sonu’nu. Niye kusursuz değil sorusunun cevapları belli. Her şeyin tahmin edilebilirliği. Bildik dağılmış aile mücadelesini kullanması. Bu konuda fazla risk almadan seyircinin isteyeceği finali allayıp pullayarak yapması. Sinema perdesinde olmasının nimetlerini hiç kullanmaması. Ha sinemada seyredilmiş ha evde televizyonda durumu var filmde. Tüm bunlara rağmen izleyicisini pişman etmeyecek, akıp giden bir eğlencelik.